به گزارش اطلاعات آنلاین، هشدار اخیر ایران درباره شکنندگی این کابلها، یک پرسش راهبردی تازه پیش میکشد مبنی بر اینکه آیا تنگه هرمز با کابلهای زیردریایی آن میتواند برگه فشاری جدید باشد که ایران هنوز از آن استفاده نکرده است. حمله به کابلهای زیردریایی میتواند اینترنت جهانی و گردش مالی روزانه ۱۰ تریلیون دلار را پس از محاصره تنگه هرمز فلج کند.
یکی از ویژگیهای کمتر شناختهشده اما بسیار مهم بحران در خلیج فارس، خطر کابلهای زیر دریایی در تنگه هرمز و دریای سرخ است و این خطرها با مسلحسازی موقعیت جغرافیایی ایران در انجام آنچه جنگ نامتقارن نامیده میشود، روی آب و زیر آب، مرتبط است. ایران پیش از این در مقاومت در برابر حملههای آمریکا و اسرائیل، ترافیک محمولهها در تنگه هرمز را مسدود کرده و به شکلی مشابه، میتواند از طریق کابلهای زیردریایی، ارتباطات جهانی و تعاملات مالی را مختل کند.
در حال حاضر، کابلهای ارتباطی زیردریایی به دلیل نقش حیاتی خود به عنوان ستون فقرات ارتباطات و امور مالی جهانی، به شکلی فزاینده به عنوان اهداف نظامی بالقوه در جنگهای ترکیبی مدرن و منطقه خاکستری در نظر گرفته میشوند. به هر حال، آنها بیش از ۹۹ درصد از کل ترافیک دیجیتال بینالمللی را حمل، تریلیونها دلار تراکنش مالی روزانه را تسهیل و آنها را به داراییهای حیاتی راهبردی تبدیل میکنند.
مطالعات نشان میدهد ۱۰ تریلیون دلار تراکنش مالی روزانه در سطح جهان از طریق ۱.۵ میلیون کیلومتر کابل زیردریایی جابهجا میشود. اهمیت اقتصادی و سودمندی کابلهای زیر دریا برای دولتها و شهروندان عادی، آنها را به هدفی جذاب اما آسیبپذیر برای بازیگران دولتی و غیردولتی در «بخش نرم اقتصاد جهانی» تبدیل کرده است. این کابلها شریانهایی هستند که دولتهای ملی و مردم آنها را تقریباً در هر فعالیت انسانی، از جمله تجارت، بازرگانی، سرگرمی و تعاملات اجتماعی به هم متصل میکنند و ارتباطات جهانی با ماهوارهها در مقایسه با ارتباطات فرااقیانوسی بسیار ناچیز است.
شرکتها و کنسرسیومهای خصوصی مالک و گرداننده شبکهای متشکل از بیش از ۵۰۰ کابل مخابراتی تجاری زیر دریا هستند که ستون فقرات اینترنت جهانی را تشکیل میدهند. بیم آن میرود که هر گونه دخالت در جریان آنها بتواند زندگی و معیشت مردم را مختل کند و ظرفیت دولتهای ملی را برای تجارت، ارتباط و جنگ به خطر بیندازد. این کابلها که معمولاً پنج تا ۱۸ سانتیمتر ضخامت دارند و طول عمرشان تقریباً ۲۵ سال است، با کشتیهای کندرو کشیده میشوند. کابلها در زره فولادی، عایق و روکش پلاستیکی پیچیده شده و حاوی رشتههای فیبر نوری هستند که میتوانند دادهها را با سرعت ۲۹۰ هزار کیلومتر در ثانیه انتقال دهند.
کل شبکه جهانی کابلها که شامل بیش از ۶۰۰ کابل زیردریایی فعال یا برنامهریزیشده است و از اقیانوسهای جهان عبور میکنند، بیش از ۸۰۰ هزار کیلومتر طول دارد؛ سه برابر فاصله زمین تا ماه کافی. رشد انفجاری اخیر محاسبات ابری، حجم و حساسیت دادههای عبوری از این کابلها - از اسناد نظامی گرفته تا تحقیقات علمی - را به میزان چشمگیر افزایش داده است.
از آنجا که این کابلها اغلب در مکانهای شناختهشده در کف اقیانوس قرار دارند و نظارت مداوم بر آنها دشوار است، به عنوان اهداف آسیبپذیر برای بازیگران دولتی و غیردولتی دیده میشوند که به دنبال اختلال یا آسیب رساندن به اقتصاد و ارتباطات نظامی کشورهای متخاصم بدون درگیر شدن در اقدامات آشکار جنگی هستند.
در خاورمیانه، بیش از ۲۰ کابل فیبر نوری زیردریایی کلیدی از تنگه هرمز و دریای سرخ عبور و به عنوان گلوگاههای حیاتی برای دادههای جهانی، امور مالی و ترافیک اینترنت بین آسیا و اروپا عمل میکنند. ظاهراً خطر بالای ناشی از جنگ ایران نه تنها بر کابلهای موجود، بلکه بر دیگر کابلها هم تأثیر میگذارد و کشورها را ناچار میکند کابلها را در دریا و خشکی بسازند.